mario & sonic at the london 2012 olympic games

Review | 22 February 2012 10:13 -

Mario & Sonic. Je hoeft niet bepaald veel af te weten van de gamesindustrie om te weten wie deze twee iconen zijn. Mario slaagt er na twintig jaar nog steeds in harten te veroveren met zijn platformers en sportgames. Sonic is als mascotte van Sega ook een van de bekendste personages van het medium. Maar als team hebben beide personages nog geen medailles kunnen binnenhalen. Of deze nieuwe poging tot succes heeft geleid, kan je hieronder lezen.

Story Mode

Je leest het goed. Deze keer is er ook een verhaal in de London Olympic Games gestopt. Of dat een goed idee was is een andere vraag. Mario & Sonic zitten vrolijk bloemetjes te plukken totdat er plotseling een grote mist de olympische spelen teistert. Deze mist, die door een mistmachine van Dr Eggman is geproduceerd, verstoort alle grote spelen en moet dus zo snel mogelijk opgeklaard worden. Het duurt niet lang of Tails en Toad komen schaduwvormen tegen van alle bekende personages uit het Sonic en Mario universum. Door deze te verslaan in olympische events vervagen de figuren en wordt de mist langzaam aan dunner en dunner. Het verhaal is niet meer dan erg kinderlijk. De dialogen zijn duidelijk voor het jonger publiek bedoeld en na een paar cutscenes merk je dat het verhaal niets minder is dan een uitvlucht om je wat events te laten spelen. Er zit niet enige diepgang of interessante twist in en ook de cutscenes zijn eerder vervelend dan leuk om naar te kijken. Een verhaal is dan ook helemaal niet nodig in een game als Mario & Sonic op de olympische spelen. Net als Mario Kart heeft deze game daar helemaal geen behoefte aan en voelt deze modus als tijdverspilling aan.

De events


Uiteraard draait het allemaal om de events. Het moge duidelijk zijn dat de London 2012 games de derde game in de serie is, want de originaliteit van de events is meestal ver te zoeken. De basisevents zoals de sprint en het speerwerpen zijn er weer, alleen deze keer in een veel saaiere vorm. In plaats van het links naar rechts stroken met je stylus bij het sprinten, moet je nu de A-knop herhaaldelijk indrukken maar alleen maar bij de laatste sprint. Het is onduidelijk en onorigineel. Andere events zijn al niet veel beter. Het interessante concept van de Marathon blijkt één van de saaiste minigames op te leveren dat het bijna een schande is om ze in de game te stoppen. Lopen moet je niet meer doen bij de Marathon, het enige wat je moet doen is op het juiste moment op de A-knop drukken om een fles te pakken. Die fles zou je dan, afhankelijk van de kleur, naar de overwinning leiden. De logica erachter is al net zo belachelijk als de event zelf. De marathon swim is hier een variant van waarbij je een paar pijltjes moet volgen om een fles binnen te halen. Beide hadden ze beter niet in het eindproduct gezeten.




Wat ook opvalt is dat de events deze keer een pak korter zijn dan in de vorige delen. De meeste van de events rond je gewoon af in dertig seconden. Het zou leuk zijn geweest als je eens een herkansing kreeg voor bepaalde events, voornamelijk omdat ze soms niet erg duidelijk zijn of niet goed werken. Het gewichtheffen is bijvoorbeeld zo'n event dat niet erg goed werkt. Je moet hierbij als de balk op de juiste plek zit in je microfoon schreeuwen. Jammer genoeg treedt er wat vertraging op als je in je microfoon zit te schreeuwen, waardoor je bijna nooit de event succesvol zult uitvoeren. Overigens is ook bij deze event de logica van de besturing ver te zoeken. Dit had veel leuker kunnen zijn!

Gelukkig is het niet één groot drama. De keuze aan events is wel behoorlijk uitgebreid. Met meer dan vijftig events kan je zeker zijn dat je even zoet zal zijn met de game. Daarnaast zijn niet alle events zo dramatisch als de eerdergenoemde. Er zitten ook een paar erg leuke bij. Zo heb je bijvoorbeeld het moderne Pentathlon. In deze event moet je vijf verschillende dingen vlekkeloos kunnen hanteren. Zo moet je de ene keer een bepaalde vorm tekenen met je stylus als je wil schermen, moet je de andere keer cirkeltjes draaien als je wil zwemmen of moet je binnen een tijdslimiet in je microfoon blazen om eens flink adem te halen. Het leuke aan dit event is dat het door blijft gaan tot je er drie keer naast zit. Telkens als je de discipline correct uitvoert, wordt het iets moeilijker en gaat je tijd sneller op. Dit is één van de weinige events die origineel uit de hoek komt en ook verslavend werkt. Ook het thriatlon is leuk omdat het verschillende disciplines combineert in één enkel event.