Hoog boven de wolken schijnt de zon altijd

18 February 2012 16:06 -

Wat hebben we toch een hoop te danken aan de Grieken. Naast de kolossale kredietcrisis van anno nu: cultuur, anijsalcohol, architectuur, democratie, theater, anale seks (waarvoor dank, aldus George Michael) en een verschrikkelijk pakkend decor voor games: het oude Griekenland. Exact een generatie geleden gebruikte Nintendo de Griekse mythologie om één van de grootste cultgames aller tijden te maken: Kid Icarus.

‘Alles stroomt en niets blijft hetzelfde,' zeggen de Grieken. Dat geldt ook voor de langverwachte terugkeer van hoofdpersoon engel Pit in een gloednieuw 3DS-avontuur.



Kleuter

Want er is een hoop veranderd sinds Pit voor het laatst op avontuur ging. Onze eerste kennismaking met Kid Icarus Uprising was overdonderend. Een beetje alsof je dat meisje uit de kleuterklas (brilletje, onzinnige vlechtjes, babyvet) na twintig jaar weer tegenkomt: een stoot wiens b's buitengewoon mooi zijn ontwikkeld. Als kleuter was je al verliefd op haar, maar nu ben je helemaal hoteldebotel.

Ze was vroeger ietwat plat (maar dat zijn alle kleuters). Dat geldt ook voor de eerste avonturen van Pit. Zowel in het origineel voor de Nintendo Entertainment System (nu ook te downloaden via Nintendo's virtuele winkel) als in het bijna vergeten vervolg op de Game Boy ging de engel op avontuur met pijl en boog. Al springend en zwevend schoot je pijlen op slangen en eenogige mormels. Beide games werden redelijk ontvangen door de pers en de gamers, maar niet goed genoeg om potten te breken. Pit werd ingevroren om eigenlijk nooit meer weder te keren.



Zeurende fans

Maar verdomd, wat kunnen wij gamers toch zeuren en zeiken! Nintendo werd er krankjorum van. Tijdens elke E3-beurs waren er wel speculaties over een nieuwe Kid Icarus. Elke Nintendo-fanboy smeekte om een nieuw avontuur, terwijl driekwart van hen het origineel waarschijnlijk nog nooit had gespeeld. Mijn moeder - en volgens ons elke moeder - sloeg ons altijd met dezelfde wijsheid om de oren: kinderen die vragen worden overgeslagen. Dat blijkt niet helemaal te kloppen, want tijdens de aankondiging van Super Smash Bros. Brawl voor de Wii, onthaalden de fans één nieuw personage met een daverend orgasme: Pit!

Van PixelPit naar 3D

Niemand had de engel nog gezien in vol ornaat. Fans kenden Pit als een hoopje pixels. Hij droeg een wit laken, dat is alles wat we konden onderscheiden in die tijd. Natuurlijk onthulden de hoesjes van de titels voor de NES en Game Boy meer van Pits uiterlijk. Het was een kinderlijk jongetje met vleugels en Griekse sandalen. Hij had immer zijn boog vast en keek alsof een Griekse godin een inlegkruisje onder zijn neus hield. In Super Smash Bros. Brawl was Pit nog steeds een jonge engel, maar wel met testosteron. Je zag het meteen: dit is een avonturier, een held en bovenal een ontdeugend stuk vreten.

Sindsdien wist iedereen dat Nintendo vroeg of laat een nieuwe Kid Icarus ging aankondigen. En dat gebeurde tijdens de onthulling van de Nintendo 3DS. ‘Sorry to keep you waiting,' schreeuwde Pit in de aankondigingtrailer. Kippenvel! De ontwikkelaar van de 3DS-versie van Kid Icarus is verder gegaan met de pittige Pit uit de laatste Super Smash Bros. En dat is maar goed ook, want hij geeft een eigen smoel aan de game. De stoere engel heeft dan ook een behoorlijke taak op zich genomen: hij moet niet alleen de wereld redden die zijn boosaardige aartsvijand Medusa wil vernietigen; Pit heeft ook de taak om de kwakkelende Nintendo 3DS te redden van de ondergang. Hij oogt zelfverzekerd, zeker als je de 3D-slider volop aanzet, dus aan hem zal het niet liggen.



Repeterend

Het spel imponeert ook. Elk level is op dezelfde manier opgedeeld. De beschermvrouwe van Pit, godin Palutena, heeft de engel vleugels gegeven om te vliegen. Elk level begin je vliegend. Maar deze ‘Miracle of Flight' houdt maar vijf minuten stand, daarna dwarrelt de engel hopeloos naar beneden omdat zijn arme vleugeltjes te warm worden. Hypothetisch tenminste, want de ontwikkelaar heeft de vliegstukken strak geregisseerd. Het enige wat jij als speler mag doen, is op de vijand richten door met je stylus over het touchscreen te bewegen, te schieten met de linkerschouderknop en objecten en kogels te ontwijken met de analoge stick. Daar heb je het werkelijk waar druk genoeg mee, want van alle kanten schieten vijanden op je af. Als je dan ook nog de route door de lucht moest bepalen, werd het te veel. Vandaar dat Nintendo ervoor gekozen heeft om het vliegtraject op rails te zetten. En wat is er mis met een heerlijke nieuwerwetse shoot ‘em up?

Na die zweethandopwekkende vijf minuten begeleidt Palutena je telkens naar de grond. Daar begint het hak- en springedeelte. Levels worden altijd geëindigd met een levelbaas. Een strakke opdeling die misschien repeterend kan worden. Dat weten we niet; we mochten slechts proeven van de eerste drie levels en die smaakten vooral naar meer. Misschien heeft het met onze vliegangst te maken, maar deze stukken zijn het leukst. Er hobbelen vijanden door de levels. Jij kunt op hen inhakken of ze van een afstandje beschieten, maar feit is dat ze er allemaal aan moeten. Zo verdien je ook hartjes, waarmee je nieuwe wapens kunt kopen. Her en der heeft de ontwikkelaar schatkisten verstopt die je moet vinden óf verdienen. In het laatste geval kan het gebeuren dat je de game op een hogere moeilijkheidsgraad moet spelen om door een deurtje te kunnen.



Moeilijk > makkelijk

Om te mogen spelen op z'n moeilijkst, moet je wel je zuurverdiende hartjes inleggen. Een investering die zich rijkelijk terugbetaalt op het moment dat jij vijanden afslacht, want hoe moeilijker de game is, hoe meer hartjes je krijgt. Ook de wapens die je kunt vinden zijn vele malen vetter. Zo wordt de hardcore gamer beloond voor zijn kunnen. En dat is een systeem dat misschien niet zo uniek klinkt, maar eigenlijk behoorlijk uniek is vormgegeven in Kid Icarus Uprising.

Wapens en powers

Ook uniek is de grote hoeveelheid wapens in de game. Waar Pit het vroeger moest doen met een pijl en boog (en een paar varianten, als je een beetje goed kon gamen), heb je nu een gigantisch scala aan verschillende soorten wapens. Natuurlijk is je boog present, maar ook daarin heb je veel verschillende types. Naast de boog kun je ook kiezen uit acht wapentypes als klauwen, zwaarden en vage vliegende bolletjes. De één schiet meer en verder maar is weer slechter in mêleegevechten, de ander is meer gebalanceerd en weer een ander is sterk van dichtbij, maar zwak van veraf. Voor elk level begint moet je een wapen kiezen. Je kan niet switchen, dus je moet zorgen dat je wapen zowel krachtig genoeg is in het vlieggedeelte als op de grond.

Soms is het naar om te moeten kiezen. Tijdens onze speelsessie ontwikkelden we een voorkeur voor de klauwen, om specifiek te zijn voor de Wolf Claws. Tot grote verbazing van de Nintendo-man naast ons, hadden we een levelbaas binnen een minuut geveld, puur en alleen omdat die klauwen zo sterk zijn. In de lucht en veraf hadden we er niet veel aan, want het schietwerk was vrij zwak. Dit konden we dan weer compenseren door de juiste speciale powers te selecteren. Ook die kun je weer verdienen, van een ontwijkend sprongetje tot een hemelse laserstraal.

Spelen

Lichtbollen, lasers, driekoppige slangen en honden, godinnen en vooral veel actie: Kid Icarus Uprising lijkt een imponerend totaalpakket te worden. We willen niet op de zaken vooruitlopen, aangezien alleen  wij hebben mogen proeven van dit vijftien uur durend spel, maar we zijn blij met wat ik heb gezien. Het grootste gevaar is de repeterende opdeling van de levels, maar de game oogt en speelt dermate fraai dat je tijdens het spelen alles om je heen vergeet. Ook die stoot die je nog kent van de kleuterklas zal repeterende trekjes hebben, maar als ze dan in 3D voor je staat wil je haar maar één ding vragen: mag ik met je spelen? En dan neem je haar mee naar de Griek. Want Grieks is lekker.

Het ziet er dus naar uit dat Nintendo's 3DS na Resident Evil: Revelations nog een toppertje klaar heeft staan. Misschien moet je nu dus echt naar de winkel rennen en jouw Nintendo 3DS in huis halen. Zeg niet dat we je niet gewaarschuwd hebben.

Geschreven door Stefan POPA.